ریحانه

آگاه باشیم…!

کودکی که از “امنیت عاطفی” کافی برخوردار نباشد ،
“مضطرب و دلواپس” باشد،
بیش از حد به مادر می چسبد !
و در زمان غیبت مادر به شدت مضطرب می شود و دور ماندن از مادر برایش حکم انتهای زندگی را دارد و برای حفظ این ارتباط تن به هرکاری میدهد!

☝? مادران بدانید:
به این حالت “اختلال روانی اضطراب جدایی” گفته می شود ،
نه سلامت روانی ،
و نه عشق مادر فرزندی….
لطفا به این حالت برچسب شخصی نزنید،
خوشحال نباشید که کودکم من را بیش از پدرش دوست می دارد،
متاسفانه فردندتان بیمار است و به کمک حرفه ای روانشناس نیاز دارد،
این حالت در کودک نشانه ای غیرمستقیم از “رنج و نابسامانی"شخصیتی است؛
با تشویق این حالت، بیماری را در او تقویت نکنید!!!!

☀️ امام رضا علیه السلام:

? آنکه اندوه مومنی را برطرف کند، خداوند در قیامت غم از دلش بزداید.

? کافی،ج2،ص200

?مچ فرزندتان را هنگام کار بد نگیرید:

?اگر کار فرزندتان بد اما بی خطر و بی ضرر است از روش بی اعتنایی فعال استفاده کنید.

✅یعنی آگاهانه به آن بی اعتنایی کنید.

?زمانیکه فرزندتان ببیند کارش باعث جلب توجه شما نمیشود، بعد از مدت کوتاهی دست از آن برخواهد داشت.

?عوامل مخرب ارتباطی با نوجوان:

دقت کنید کدام علل و عوامل در سبک ارتباطی شما نهفته است؟ آن ها را شناسایی و برطرف کنید؛ این یک گام اساسی در بهبود روابط شما با نوجوانتان است:

1.نصیحت تکراری؛
2. تذکر مداوم ؛
3. سرزنش؛
4. منت گذاشتن؛
5. مقایسه کردن؛
6. جرو بحث کردن؛
7.برچسب منفی زدن؛
8. پیش بینی منفی (نفوس بد)؛
9.گله و شکایت مداوم؛
10.اظهار نظر کردن قبل از اینکه از شما نظری خواسته باشند؛
11.اظهار نظر در اموری که تخصص آن را نداریم؛

? بسیاری از مادران ایرانی دخترانشان را برای خانه داری تربیت میکنند ؛ نه برای یار و همسر شدن!!!

بعضی مادران غافلند از اینکه داماد ایشان اول همدل و همسر میخواهد نه آشپز و نظافت چی!!

غذا را میشود از بیرون خرید و تمام کارنظافت منزل را با کمک گرفتن از کسی انجام داد ولی دلدار شدن فقط کار همسر است و بس…

یا پدرانی پسرانشان را طوری بزرگ میکنند که ماشین و خانه دارد، طلا میخرد؛ ولی همدم زنش نیست، شانه ای برای گریه کردن نیست ؛ مردی برای زندگی مشترک نیست؛ مسولیت پذیرنیست…

خانمی که چند نوع قندان درجهیزیه ش هست و همه همیشه شسته و مرتب هستند و پر از قند؛ ولی یک چای صبح یا عصر با همسرش نمیخورد؛ چگونه همسریست؟

چرا بعضی ها در زندگی بظاهر مشترک فقط برای خودشان زندگی میکنند؟

“وقتی همسر شدیم؛ باید همسری کنیم”

فرقی نمیکند، چه زن و چه مرد، در همه زمینه ها : گفتگو ، برنامه ریزی ،کارمنزل ؛ بیرون رفتن ،خرید ، مهمانی دادن یا مهمانی رفتن و…

همه چیز با همکاری و مشورت یکدیگر.
زن و شوهر مکمل هم هستند…

هر دو حق زندگی دارند و هر دو باید از زندگی مشترکشان بهره ببرند
این منافاتی با شخصیت‌ زن و مرد ندارد
نه مرد سالاریست؛ نه زن ذلیلی…

“"این معنای درست زندگی مشترک است
که باید به فرزندان خود بیاموزیم"”